بیچارگان

بيچارگان

بيچارگان داستان زندگي آدم‌هاي بدبخت و‌ درمانده‌‌اي‌ست که از فرط بيچارگي به مرگ‌شان راضي شده‌اند.

رمان کوتاه «بيچارگان» نوشت? فئودور داستايفسکي با ترجم?... در .... صفحه، در نشر.... منتشر شده است.
«بيچارگان» در قالب مکاتبه، در زمستان 45 – 1844 نوشته و بازنويسي شد. در ماه مه داستايفسکي نسخه دستنويس رمان را به گريگاروويچ به امانت داد. گريگاروويچ دستنويس را نزد دوستش نکراسوف برد. هر دو باهم شروع به خواندن دستنويس کردند و سپيده‌دم آن را به پايان رساندند و ساعت 4 صبح رفتند داستايفسکي را بيدار کردند و براي شاهکاري که آفريده بود به او تبريک گفتند. نکراسوف آن را با اين خبر که «گوگول تازه‌اي ظهور کرده است» نزد بلينسکي برد و آن منتقد مشهور پس از لحظه‌اي ترديد بر حکم نکراسوف مهر تاييد زد. روز بعد بلينسکي با ديدار داستايفسکي فرياد زد: «جوان، هيچ مي‌داني چه نوشته‌اي؟… تو با بيست‌سال سن ممکن نيست خودت بداني.»
داستايفسکي سي‌سال بعد اين صحنه را «شگفت‌انگيزترين لحظه حياتش» خواند.


اين رمان شامل نامه‌هايي است که يک مرد مسن به نام «ماکار آلکسييويچ» به عشقش «واروارا آلکسييونا» مي‌نويسد که همسن دخترش است و پاسخ آن را نيز مرتب دريافت مي‌کند؛ نامه‌هايي که ابتدا با شرح حال تنگدستي‌شان آغاز مي‌شوند و کم‌کم با توصيفِ خاطراتِ کودکي دختر و شرايط دردناک پيرمرد ادامه مي‌يابند...
نامه‌هاي کتاب عبارتند از: «8 آوريل واروارا آلکسيوناي عزيزم»، «1 ژوئن دوست ارجمندم، ماکار آلکسيويچ»، «11ژوئن»، «27 ژوئن ماکار آلکسيويچ عزيزم»، «27 ژوئيه عزيزم ماکار آلکسيويچ»، «8 آگوست فرشته، کوچکم، واروارا آلکسيونا»، «5 آگوست وارنکا، کبوتر کوچکم»، «21 آگوست دوست عزيز و گرامي‌ام واروارا آلکسيونا»، «18 سپتامبر عزيزم، واروارا آلکسيونا» و «23 سپتامبر عزيزترينم، واروارا آلکسيونا».

دربار? نويسنده: فئودور داستايفسکي (1821-1881) نويسند? برجست? روس.
رتب? گودريدز: 76/3 از 5