یادداشت های آدم زیادی

معرفی کتاب یادداشت های آدم زیادی اثر ایوان تورگنیف

یادداشت‌ها و خاطرات آدمی زاید و طرشده: کتاب یادداشت های آدم زیادی روایت زندگی شخصیتی است که همچون هملت شکسپیر افکاری غیرطبیعی و اراده‌ای سست دارد. داستان یادداشت های آدم زیادی نخستین‌بار در سال 1850 منتشر شد و به یکی از مهم‌ترین آثار کلاسیک ادبیات روسی بدل شد تا جایی که اصطلاح آدم زیادی به کهن‌الگویی در ادبیات روسیه تبدیل شد.

یادداشت های آدم زیادی رمان کوتاهی است که چندین ترجمه از آن به فارسی منتشر شده است. ترجمه بابک شهاب از این کتاب از زبان روسی صورت گرفته است.

درباره داستان یادداشت های آدم زیادی

داستان یادداشت های آدم زیادی از مهم‌ترین نمونه‌های روایت اول شخص است. اگرچه پیش از انتشار این کتاب اصطلاح آدم زیادی در آثار گریبایدف، پوشکین و لرمانتُف نیز ترسیم شده بود، اما تورگنیف وضوحی هرچه بیشتر به چهره این شخصیت ادبی داد و او را به عنوان شخصیتی ویژه در ادبیات روسی برکشید.

قهرمان کتاب یادداشت های آدم زیادی در طول روایت مدام به موشکافی احساسات خود مشغول است و حتی از نامحسوس‌ترین طیف روان خود نیز چشم نمی‌پوشد. او نمونه اعلای شخصیتی است که با عنوان آدم زیادی شناختته می‌شود و مهم‌ترین خصلت‌ویژه‌های آدم‌های زیادی را در خود دارد: او دارای قدرت اندیشه و در عین حال سستی است، دچار بحران‌های روحی است و نسبت به محیط پیرامونش بدبین است و در کلام و رفتارش ناسازگاری دیده می‌شود.

شخصیت اصلی رمان یادداشت های آدم زیادی شخصی با نام چولکاتورین است. تورگنیف اما با خلق شخصیت‌های دیگری در سایر آثارش وضوح هرچه بیشتری به آدم زیادی داد. شخصیت رودین در کتاب رودین، لاورتسکی در آشیانه اشراف و نژدانف در خاک بکر نمونه‌های دیگری از این شخصیت ادبی هستند.

چولکاتورین می‌پندارد که واپسین روزهای عمرش را سپری می‌کند و از این‌رو دست به قلم می‌برد و شروع به روایت زندگی خود می‌کند. یادداشت های آدم زیادی درواقع حاصل همین دوره از زندگی او و وضعیت روحی‌اش است.

تورگنیف در کتاب یادداشت های آدم زیادی با نگاهی جزیی‌نگرانه و شیوه‌ای رئالیستی لایه‌های روحی و درونی چولکاتورین را واکاوی کرده است. در این رمان روایتی دقیق از سیر فرازونشیب‌های روحی و عاطفی شخصیتی به دست داده شده که احساس سرخوردگی دارد. او دچار نوعی ناامیدی و فروپاشی فلسفی شده است.

خلاصه رمان یادداشت های آدم زیادی

من به‌زودی، خیلی زود، خواهم مُرد. رودخانه‌ها یخ‌جامه‌های‌شان را از تن می‌کَنند و من بر جریان برفابِ واپسین می‌روم... به کجا؟ خدا می‌داند! شاید به دریا. چه می‌شود کرد! اگر قرار به مردن است، چه بهتر که در بهار رخت بندم. اما آیا آغاز نگارش یادداشت‌های روزانه دو هفته پیش از مرگ، مضحک نیست؟ اما چه اشکالی دارد؟ مگر چهارده روز از چهارده سال و چهارده سده چه کم دارد؟ می‌گویند پیش‌روی ابدیت این‌ها همه ناچیز است، بله؛ اما در‌این‌صورت خود ابدیت نیز ناچیز است.

درباره ایوان تورگنیف نویسنده کتاب یادداشت های آدم زیادی

ایوان سرگئیویچ تورگنیف، نویسنده و شاعر قرن نوزدهم روسی، در سال 1818 در خانواده ملاک ثروتمندی در ارل، در روسیه مرکزی، متولد شد. کودکی و نوجوانی را در املاکی روستایی سپری کرد و در آنجا توانست شاهد زندگی بردگان و بدترین شکل رابطه میان ارباب و برده باشد. مادرش زنی بود سخت مستبد که زندگی را به کام دهقانان و همچنین اعضای خانواده تلخ می‌کرد. تورگنیف به سن دانشگاه که رسید به دانشگاه مسکو رفت و پس از آن راهی پترزبورگ شد. او در سال 1838 به قصد ادامه تحصیل از کشور خارج شد و به آلمان رفت. تورگنیف پس از چند سال در حالی به کشور زادگاهش بازگشت که با دیدن وضعیت کشورهای غربی شیفته آنجا شده بود. با بازگشت به روسیه تورگنیف به سراغ نوشتن رفت. ابتدا شعر می‌سرود. او طرح‌واره‌هایی هم در نقد نظام سرواژ روسیه نوشت چرا که خود از نزدیک شاهد برخورد زمین‌داران با رعایا بود. انتشار این متن‌ها باعث شهرت تورگنیف شد و پس از آن یک نمایشنامه هم از او منتشر شد. تورگنیف در سال 1852 دستگیر شد و سپس به ملک مادری‌اش تبعید شد. در اینجا بود که به سراع نوشتن رمان رفت. تورگنیف پس از انتشار چندین رمان و از جمله اثر مشهورش پدران و پسران از روسیه خارج شد و ابتدا در بادن-بادن و سپس در پاریس ساکن شد و سرانجام در سال 1883 از دنیا رفت. شکارچی در سایه روشن زندگی، آشیانه اشراف، رودین، سه داستان عاشقانه، یک ماه در دهکده و دفتر شعرهای منثور برخی از آثار تورگنیف است که به فارسی منتشر شده‌اند.

کتاب یادداشت های آدم زیادی برای چه کسانی مناسب است؟

یاداشت های آدم زیادی به علاقه‌مندان به ادبیات داستانی کلاسیک و به خصوص داستان‌های فلسفی پیشنهاد می‌شود.