سیاوش خوانی

سياوش‌خواني
نمايشي آييني در دل يک فيلمنامه. بهرام بيضائي در فيلمنامه «سياوش‌خواني» اسطوره سياوش و مراسم آييني کهن سوگواري براي سياوش را که در روستاها براي فراواني محصول و باروري زمين برگزار مي‌شده دستمايه قرار داده است. «سياوش‌خواني» اگرچه نام فيلمنامه را بر پيشاني دارد، اما چنانکه ذيل عنوان آن در کتاب توضيح داده شده است اين متن مي‌تواند «در توسِ فردوسي و ميدان‌هاي بزرگ همه‌ي روستاها و پهنه‌ي ميان چادرهاي همه‌ي ايل‌ها» به صورت زنده اجرا شود. «سياوش‌خواني» درباره گروهي است که در روستايي نمايش آيينيِ سوگ سياوش را برگزار مي‌کنند. اين فيلمنامه هم شرح حواشيِ اجراي نمايش را در بر دارد و هم خود اجرا را. اين‌گونه است که در دل داستان اين اجرا داستان سياوش از نگاه بيضائي، که همواره نگاهي نو و خلاقانه به اسطوره‌ها و آيين‌هاي کهن دارد، روايت مي‌شود. بنا بر اين در «سياو‌ش‌خواني» به نحوي با شيوه هزار و يک شبيِ قصه در قصه مواجهيم و نيز با روايتي نمايشي از اسطوره و آييني کهن. اينک بخشي از اين فيلمنامه:
«سياوش: نه! بي‌گمان جايي هست
که نخواهند بر خيره پنجه در خون کنم!
آه سياوش چه بايدت؟
ايستاده‌اي دودل ميان دو جهان؟
نه! آشتي نخواهم شکست و خون نخواهم ريخت!
دو گيتي از کف نخواهم داد
و به کام اهرِمن نخواهم شد!
همينم بس که در جهان جايي ناشناس بجويم
و نشان از خويش گُم کنم...»
«سياوش‌خواني» در انتشارات روشنگران و مطالعات زنان منتشر شده است.
درباره نويسنده: بهرام بيضائي (- 1317)، کارگردان تئاتر و سينما، نمايشنامه‌نويس، فيلمنامه‌نويس، تدوين‌گر، پژوهشگر، مقاله‌نويس، داستان‌نويس، مترجم و شاعر ايراني.
رتبه گودريدز: 4/11 از 5.