واحه ی غروب

واحه‌ي غروب
سفري خطير در دل بياباني مهيب و هولناک. بهاء طاهر در رمان «واحه‌ي غروب» از خلال روايت سفر دشوار شخصيت‌هاي داستان و آنچه در طول اين سفر بر آن‌ها مي‌گذرد، پنجره‌اي به بخشي از تاريخ مصر مي‌گشايد. وقايع اين رمان در اواخر قرن نوزدهم در مصرِ تحت سلطه بريتانيا اتفاق مي‌افتد. محمود عبدالظاهر، يکي از شخصيت‌هاي اصلي رمان، مردي است که به دليل همدلي نشان دادن با انقلابيونِ مخالفِ استعمار بريتانيا به واحه سيوه تبعيد شده است. راه رسيدن به اين واحه راهي دشوار است و خطر مرگ به همراه دارد. در اين سفر کاترين، همسر ايرلندي‌ محمود، نيز همراه اوست. کاترين باستان‌شناس است و به قصد انجام تحقيقاتي درباره اسکندر مقدوني با همسرش راهي اين سفر شده است. بهاء طاهر، با وسط کشيدن پاي اسکندر به رمان، چشم‌انداز تاريخي وسيع‌تري را پديد آورده و رمان را از يک دوره تاريخي خاص به گذشته دور پيوند زده و عرصه‌اي گشوده است براي تأمل در قدرت‌هاي تماميت‌خواه و نيز تأمل در باب استعمار. رمان از زبان محمود و کاترين و راوياني ديگر روايت مي‌شود و يکي از اين راويان اسکندر مقدوني است. از سوي ديگر سفر کاترين و محمود محملي مي‌شود براي اين‌که شخصيت آنها، آن‌گونه که واقعاً هستند و با ضعف‌ها و تاريکي‌هاي درون‌شان، روي دايره ريخته شود. وادادن و خيانت به آرمان‌ها از جمله موضوعاتي است که در اين رمان دستمايه تأمل قرار گرفته است.
«واحه‌ي غروب» در اولين دوره جايزه بوکر عربي، در سال 2008، برنده اين جايزه شد. اين رمان با ترجمه رحيم فروغي در انتشارات نيلوفر منتشر شده است.
درباره نويسنده: بهاء طاهر (- 1935)، داستان‌نويس، نمايشنامه‌نويس و مترجم مصري.