کارگران بی طبقه - توان چانه زنی کارگران در ایران پس از انقلاب

کارگران بي‌طبقه (توان چانه‌زني کارگران در ايران پس از انقلاب)
در سالهاي پس از انقلاب کارگران چقدر توانسته‌اند نقشي فعال در احقاق حقوق صنفي خود ايفا کنند؟ آيا تشکل‌هاي صنفي و قانون کار در اين سالها نقشي مؤثر در حفظ منافع کارگران در قبال کارفرمايان داشته‌اند؟ قدرت کارگران، براي مذاکره يا منازعه با کارفرمايان و بهبود وضعيت شغلي و معيشتي‌شان، در دوره دولتهاي مختلفي که بعد از انقلاب روي کار آمده‌اند چقدر بوده است؟ در کتاب «کارگران بي‌طبقه (توان چانه‌زني کارگران در ايران پس از انقلاب)» به اين موضوع پرداخته شده است. عليرضا خيراللهي در اين کتاب، که برگرفته از رساله دکتراي نويسنده است، پژوهشي در زمينه قدرت چانه‌زني کارگران در سالهاي پس از انقلاب به دست داده و با مطالعات موردي در وضعيت کارگران و قوانين و شيوه‌ها و ساز و کارهاي قراردادهاي کاري در اين سالها، ريشه‌ها و عوامل کاهش توان چانه‌زني کارگران را در دوره مورد بحث تحليل و بررسي کرده است.
کتاب از مقدمه، پنج فصل و مؤخره تشکيل شده است. در مقدمه کتاب، با عنوان «درآمدي نظري – تاريخي: نئوليبراليسم و کاهش توان چانه‌زني کارگران»، به موضوعاتي چون قدرت طبقاتي و توان چانه‌زني، نئوليبراليسم و تحولات حوزه کار، بي‌ثبات‌سازي نيروي کار و حوزه کار در ايران امروز پرداخته شده است.
عنوان‌هاي هر يک از فصل‌هاي کتاب عبارتند از: «تشکل‌زدايي از نيروي کار»، «موقتي‌سازي روابط کاري»، «مستثناسازي کارگران از شمول قانون کار»، «ظهور شرکت‌هاي پيمان‌کاري تأمين نيروي انساني بازار کار» و «پايين‌بودن سطح دستمزدها».
«کارگران بي‌طبقه (توان چانه‌زني کارگران در ايران پس از انقلاب)» در انتشارات آگاه منتشر شده است.
رتبه گودريدز: 3/20 از 5.