به زبان مادری گریه می کنیم - زندگی میان کلمه ها

کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» نوشت? فابيو مورابيتو
جُستارهايي کوتاه دربار? زبان، نوشتن، هويت، زندگي، اصوات،کلمات و کتاب‌ها. کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم: زندگي ميان کلمه‌ها»، با عنوان اصلي El idioma materno، مجموعه‌اي است از جُستارهاي کوتاهي که در آن‌ها نفسِ زبان و نوشتن، به‌ميانجي تجربه‌هاي زيسته و خاطره و قصه‌ و حکايت‌ و اسطوره و تاريخ و ادبيات، دستماي? تأمل قرار گرفته است.
زبان مادري و نوشتن به زباني غير از زبان مادري يکي از موضوعات اصلي جُستارهاي کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» است.
فابيو مورابيتو در کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» از فاصله‌اي که يک نويسنده از زبان مادري مي‌گيرد و انعکاس اين تجربه در فرايند نوشتن و شکل‌دهي آن به سبک نويسنده سخن مي‌گويد و نيز از موضوعات ديگري که بسياري از آن‌ها به‌نحوي با نوشتن و روايتگري و کلمه و زبان مرتبط هستند.
متن اصلي کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» اولين بار در سال 2014 منتشر شده است.

مروري بر کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم»
فابيو مورابيتو در جستارهاي کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» خاطره و اتوبيوگرافي و قصه و اسطوره و ادبيات و تاريخ را به‌هم آميخته و اين‌ها همه را دستمايه‌اي براي تأمل در موضوعاتي چون زبان و نوشتن قرار داده است.
کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» از جستارهايي کوتاه تشکيل شده که در آن‌ها انديشه‌اي، اغلب به‌ياري حکايت يا خاطره‌اي که وجهي تمثيلي يافته است، به‌صورتي موجز و فشرده توضيح داده مي‌شود. جستارهاي کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» از اين لحاظ يادآور ادبيات تمثيلي‌ِ کهن هستند که در آن‌ها يک حکايت، تمثيلي براي بيان يک موضوع و مفهوم است.
مورابيتو در کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» تمثيل‌هايش را اغلب از تجرب? زيسته و خاطرات و مشاهداتش وام مي‌گيرد. او با انديشيدن در تجرب? زيسته‌اش مي‌کوشد منشاء و سرچشم? نويسنده شدن خود را دريابد و توضيح دهد و بگويد چه‌چيز او را به‌سمت نوشتن سوق داده است و از اين طريق، تعريفي از خودِ نوشتن، کارِ نويسنده و سبک ارائه دهد.
ايجاز جستارهاي کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» چه‌بسا ريشه در قريح? شاعري مواربيتو داشته باشد. او هم شاعر است و هم قصه‌نويس و در نوشتن جستارهايش هم از شعر و هم از قصه سود برده است.
کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» دعوتي است به تأمل در زبان و سهيم شدن در تجرب? کسي که در زبان و در کلمات زندگي مي‌کند و جهان را با کلمات مي‌شناسد و با کلمات و با فاصله گرفتن از زبان مادري توانسته است از تجربه‌هاي آشنا و ملموس زندگي‌اش، از هرآنچه قبلاً در زبان مادري تجربه کرده و برايش آشناست، آشنايي‌زدايي کند و از فاصله به خود و جهان و زندگي و تجربه‌هايش بنگرد.
مورابيتو در کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» هم خاطرات و تجربه‌هاي زيست? خود را نقل مي‌کند و هم به ادبيات و تاريخ و اسطوره نقب مي‌زند و اين‌گونه از درهاي گوناگون به قلمرو زبان و نوشتار وارد مي‌شود و اين قلمرو را موشکافانه مي‌کاود و کشفيات خود از آن را، با حداقل کلمات، به نمايش مي‌گذارد.
کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» از هشتادودو جستار کوتاه تشکيل شده که عبارتند از: «نويسنده‌ي خائن»، «دزدي»، «دزد و شبگرد»، «خط کشيدن‌هاي بيهوده»، «کتاب‌هاي زيادي»، «اسب تروا»، «نام‌هاي مردگان»، «کوکتل خوش‌آمدگويي»، «آن آخرين نفر»، «دفترهاي دست‌دوم»، «سرت را پايين بينداز و بنويس»، «لگدکوبي کتاب‌ها»، «گرگور سامسا»، «آنا کارنينا»، «نگهبان بايه‌خو»، «انقراض باغ»، «صدا را پايين بياور!»، «روح آدمي و زبان بدن»، «بي‌اعتمادي به گوش»، «شعر و نثر»، «پوسته‌ي بيروني»، «زبان غريب»، «زبان‌دان بزرگ»، «لغتنامه‌ي احمق»، «شعر و چهره»، «نامه‌ي بي‌کم‌وکاست»، «لال کم‌حرف»، «چرا ترجمه مي‌کنيم؟»، «تنهايي زباني»، «دراکولا و زبان»، «شيطان کيست؟»، «ديکته‌نويس»، «کتابي در دل کتاب»، «پاريس»، «بندانگشتي»، «در دفاع از بچه‌ي وسطي»، «شيارها»، «پايان باز»، «سامسونت»، «هيچ‌کس هيچ‌چيز نمي‌خواند»، «روشن کردن آتش»، «مردي که خط مي‌کشد»، «جمله‌هاي کوتاه»، «زمان هضم»، «باران شبانه»، «کي دنبال کيست؟»، «شاعرها کتاب نمي‌نويسند»، «فراتر از چهره»، «نامه‌هاي اداري»، «کافکا و نام‌ها»، «دُن‌خوان و شهر»، «داستايفسکي»، «کافکا و رشک»، «دوي امدادي»، «گوش‌هايت را بپوشان»، «سيرن‌ها»، «کمبود هواپيما»، «وقتي چمدان مي‌بندم»، «خوابش برده بود»، «توافق به زبان بي‌زباني»، «دوجداره»، «خواننده‌ي خون‌آشام»، «در حاشيه‌ي جاده»، «سقراط»، «بيهوشي»، «سياهرگ‌ها و سرخرگ‌ها»، «براي اليزه»، «اختراع لقب»، «انقراض قاره‌ها»، «معناي حزن»، «ادبيات و تاريخ»، «دست‌کم سرگرم نوشتن بوديم»، «خوابي که بارها ديده‌ام»، «در جست‌وجوي يک کتاب»، «معناي کلمه‌ي پيري»، «سلاست»، «سيم‌هاي تاب‌خورده»، «زخم و غار»، «تحقير»، «فقط خونسردي»، «کتاب شعله‌ور» و «زبان مادري».

دربار? فابيو مورابيتو، نويسند? کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم»
فابيو مورابيتو (Fabio Mor?bito)، متولد 1955، نويسنده، شاعر و مترجم ايتاليايي – مکزيکيِ زاد? مصر است.
مورابيتو دوران کودکي خود را در ايتاليا گذراند و از چهارده‌سالگي ساکن مکزيکوسيتي شد. او به زبان اسپانيايي مي‌نويسد و از همين رو تجرب? نوشتن به زباني غير از زبان مادري، که در کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم» به آن پرداخته، بخشي از تجرب? زيست? خود اوست.
مورابيتو به‌خاطر آثارش جوايز گوناگوني گرفته است. او، علاوه بر سرودن شعر و نوشتن قص? بزرگسال و جستار، کتابي هم براي کودکان نوشته است و همچنين شعرها و مقاله‌ها و قصه‌ها و کتاب‌هاي فراواني را از زبان ايتاليايي، که زبان مادري‌اش است، براي کودکان ترجمه کرده است.
از آثار فابيو مورابيتو مي‌توان به مجموعه داستان «مادران و سگ‌ها» اشاره کرد.

دربار? ترجم? فارسي کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم»
کتاب «به زبان مادري گريه مي‌کنيم: زندگي ميان کلمه‌ها» با ترجم? الهام شوشتري‌زاده، همراه با جستاري از فابيو مورابيتو با عنوان «نوشتن در خانه‌ي ديگران» که حکم مقدم? ترجم? فارسي کتاب را دارد، در نشر اطراف منتشر شده است.
الهام شوشتري‌زاده، متولد 1360، مترجم ايراني است. او داراي فوق‌ليسانس مديريت فناوري اطلاعات از دانشگاه علامه طباطبايي است.
از ترجمه‌هاي الهام شوشتري‌زاده مي‌توان به کتاب‌هاي «آخرين اغواگري زمين: پناه بردن به هنر، شعر و کلمه»، «روايت و کنش جمعي: چرا فراخوان‌هاي اجتماعي و سياسي به داستان نياز دارند»، «دانشنامه مصوّر دايناسور»، «وقت چاي در اطراف جهان»، «لنگرگاهي در شن روان: شش مواجهه با سوگ و مرگ» و «رها و ناهشيار مي‌نويسم: هنر جستارنويسي» اشاره کرد.
شوشتري‌زاده همکاري با نشري? «حرفه: هنرمند» را نيز در کارنام? کاري خود دارد.