مارکس چه می گوید (اختران)

در دوره جنگ سرد، طرف‌هاي درگير، تفکر مارکس را اغلب به شيوه‌هاي مشابه يا مکمل هم تحريف کردند. در هدف جهان سرمايه داري، خنثي کردن جنبه انتقادي انديشه مارکس بود به همين دليل تفسيرهاي نادرستي از آثار او رواج دادند. در ايدئولوژي رژيم شوروي، مارکس به عنوان جبرگرايي اقتصادي تعريف شد که بنا به نظريه او عامل انساني، فرهنگ و تاريخ همگي در خدمت يک ماترياليسم مکانيکي کم اهميت جلوه داده مي‌شد.با به قدرت رسيدن استالين، انديشه مارکس با هدف موجه جلوه دادن سرکوب جهت برقراري نظم اجتماعي بار ديگر تحريف شد. پس از مرگ استالين دستگاه رسمي شوروي، دست به از بين بردن منش استالين زدند و مارکسيست‌هاي غربي شروع کردند به تفسيري جديد از آثار مارکس. در ضمن چندي از آثار مهم مارکس که تا اواسط قرن بيستم منتشر نشده بود کم‌کم انتشار يافت. همين امر کمکي بود به تفسيرهاي مجدد از انديشه مارکس و کم رنگ کردن مارکسيم عاميانه اي که در آن سال ها رواج يافته بود. کتاب کوچک و معروف ارنست فيشر بود با عنوان «مارکس چه مي گويد؟» در زمره همين آثار بود.

فيشر با بررسي عناصر اومانيستي انديشه مارکس ارزيايي اجمالي و فشرده خود را از سر مي‌گيرد و در ادامه به مفهوم کار در نظريه مارکس، همچون بيان خلاق نيازها و قدرت هاي انسان مي پردازد و تحليل او درباره بيگانگي خلاقيت آدمي در جامعه طبقاتي را توضيح مي دهد. او در هر فصل يکي از مهم ترين رئوس انديشه مارکس را که تحريف شده يا در دام مارکسيسم عاميانه گرفتار شده تشريح مي‌کند. به نقل از فيشر بايد گفت «ضرورت دارد که مارکس واقعي را در برابر تصوير تحريف شده وي قرار داد. برآنيم که به مارکس فرصت دهيم تا خودش سخن بگويد. توضيحات ما محدود مي شود به اشاره کردن به برخي نظراتي که به او نسبت مي دهند، کمک به دريافتي ساده تر و نيز جدا کردن آنچه پايدار است از آنچه مشروط به زمان بود و دستخوش تحول تاريخي شده است؛ به عبارت ديگر، شيوه انتقادي مارکسيسم را در مورد خود مارکسيسم به کار برده‌ايم».